Wandelen op Vatnajökull: de ijskap en de tongen waar u werkelijk loopt

Een ijskap is een koepel: sneeuw hoopt zich op een hoog plateau sneller op dan ze smelt, wordt samengeperst tot ijs, en de massa spreidt zich onder haar eigen gewicht naar buiten uit. Vatnajökull is dat op een schaal die moeilijk te bevatten is vanaf de weg — ongeveer acht procent van Iceland, op sommige plekken honderden meters dik, met actieve vulkanen eronder.

Wat je werkelijk ziet en waarop je loopt, zijn de uitlaatgletsjers: tongen die tussen de bergen door worden geperst en naar de kust toe stromen. Ze bewegen, scheuren en smelten aan de voorkant, en juist die beweging vormt de spleten, de geulen en de ijsgrotten. Lopen op een tong is een activiteit van drie uur. Lopen op de kap zelf is een expeditie met tenten erbij, en niemand verkoopt dat als dagtour.

De praktische consequentie is dat “Vatnajökull” op een aanbieding je bijna niets vertelt. Het vertelt je de ijskap. Wat de dag bepaalt, is de tong en het verzamelpunt: Falljökull vanaf Skaftafell is steil en gebroken; de tongen boven Jökulsárlón worden vanaf de lagunezijde benaderd, een uur verder oostwaarts. Lees het verzamelpunt, niet de ijskap.