Wędrówka po lodowcu Sólheimajökull: ten, który wybiera każda wycieczka jednodniowa

Islandia ma mnóstwo lodowców. Ma bardzo niewiele takich, do których autokar może dojechać z Reykjavíku, wysadzić grupę i wrócić w ramach jednego dnia pracy.

Sólheimajökull leży około 160 kilometrów od miasta przy głównej drodze, z krótkim żwirowym odcinkiem do parkingu i piętnastoma–dwudziestoma minutami spaceru do lodu. Skaftafell, druga główna baza wypraw na lodowiec, to 330 kilometrów. Ta różnica — mniej więcej trzy godziny jazdy w każdą stronę — sprawia, że jeden z nich pojawia się w każdym planie jednodniowej wycieczki, a drugi nie.

To także wyjaśnia kształt tych wycieczek. Dwunastogodzinny dzień ze stolicy to około pięciu godzin w autokarze, trzy przystanki na południowym wybrzeżu i jakieś dwie godziny na lodzie. Jeśli patrzysz na to i myślisz, że większość dnia to nie lodowiec, masz rację — a trzy wodospady i czarna plaża naprawdę są warte tego dnia. Ale jeśli lodowiec jest sednem, spacer zbiórką na parkingu kosztuje 423 zł i daje te same dwie godziny.

Jeszcze jedna konsekwencja: Sólheimajökull jest zatłoczony. To najczęściej odwiedzany pieszo lodowiec w Islandii, i to z dużą przewagą. Przewodnicy radzą sobie z tym dobrze, a trasy się rozciągają, ale jeśli samotność jest częścią tego, czego szukasz, odpowiedzią jest Skaftafell.

Ludzie przyjeżdżają, spodziewając się białego lodowca, a zastają coś bliższego hałdzie żużlu z niebieskim w szczelinach. To nie rozczarowanie, gdy już wiesz dlaczego.

Mýrdalsjökull leży na szczycie Katli, aktywnego wulkanu. Popiół z dawnych erupcji osiada na lodzie i zostaje przykryty śniegiem kolejnej zimy, a gdy lodowiec spływa w dół i topi się na przedzie, te warstwy wracają na powierzchnię. Efekt to jęzor w szare i czarne smugi, z czystym niebieskim lodem odsłoniętym wszędzie tam, gdzie szczelina lub rowek przecięły zabrudzoną powierzchnię.

Na zdjęciach wygląda to znacznie lepiej, niż brzmi, a chodzenie po tym jest ciekawsze niż po czystym białym lodzie: możesz czytać historię erupcji pod stopami. Niebieski, gdy go znajdziesz, to ten sam niebieski co wszędzie w Islandii — stary, gęsty lód bez powietrza.

Jeszcze jedno warto wiedzieć: lodowiec szybko się cofa. Każdy przewodnik na Sólheimajökull pokaże ci, gdzie lód był dziesięć lat temu, a spacer z parkingu do czoła lodowca wydłuża się z każdym sezonem.